رنگ

صبحگاهان،  شسته دست و صورت،  پارک

 

گذرنده نسیم

فوت می‌کند از چهره زمین، برف.

 

ساری و گنجشکی، عبور می‌کند از لابلای پر، باد.

 

کلاغی تک‌گرد، در میان گنجشگان و سارها

اعلام حضور می‌کند، با قیر و قار.

 

و کلاغانی آنسوترک،

مزمزه می‌کنند رِشته‌های گرمای آفتاب.

 

چند گنجشک، سار، کلاغ‌ها.

پرنده دیگری نیست،

تا ببیند چشم.

 

پرنده همه سیاه و خاکستری.

 

وه چه خوب است هنوز،

برف سپید، چمن سبز،

و چشمان من میشی است.  

 

۳ / بهمن / ۱۳۸۴
پارک لاله تهران
آیرج کی‌پور

بدون دیدگاه

دیدگاه شما (لطفاً از Internet Explorer استفاده نکنید):

(اطلاعات شما نزد سایت محفوظ خواهد ماند)





*